એક કરે મજધારે મુલાકાત ને એક ઉજાગરા થી ફડકારે આંખ.
એકના દિલના દરિયા ઊંડાણ એક આપે ઢાલા વચનોની આશ.
રેખા

લંબાવ તારા હાથમાં

હર ફૂલ ખીલ્યાને મૌસમ છે હું પ્રેમની એક મૌસમ લખું
લંબાવ તારા હાથમાં આજ પ્રેમ ની બે ચાર પળ લખું.

વિવાદ છોડીદે આંખમાં તારી અઢળક હું વ્હાલ લખું,
સમય નથી આપણો તોય સપના સતરંગી સાથ લખું

આજ હથેળીનાં દરિયામાં ધીરેથી તરતું તારૂ નામ લખું
તું થોડામાં ધણું સમજે છે પ્રેમની સીધેસીધી વાત લખું..
રેખા.

રેખા

रूह को मौत नहीं आती

हर ख्वाईसे मौनकी कै़द में सुकून से रही होगी,
तभी तो किसी के होने की ख़ुश्बू आती है .

आज रातभी बड़ी सिद्द्तसे से सुलग रही होगी,
तभी तो कही से लोबान की ख़ुश्बू आती है.
...
हरेक शय नजरोको धुँधला सा नजर आता है,
धुआँ है हरतरफ कहीं आग जल रही होगी.

रातने जिन ख़्वाब को अधुरा छोड़ दिया होगा
अधूरे ख़्वाब को सुबह की आश रही होगी,

रूह को मौत नहीं आती वो टहल रही होगी
उसी मेहमान की आज यही ख़ुश्बू रही होगी.....
रेखा

કલબલતું ગુલાબી બચપણ

કલબલતું મારું ગુલાબી બચપણ અચાનક સાંભરે આજ,
વ્હાલસોયાં કેસરભીના સગપણ જોને ભિજવે મારી આંખ.

ક્યાય હતો નાં મૃગજળ જેવો આડંબર ખોટો પાસ,
ધુળ ભર્યું પણ મંદિર સમું તે આંગણ સ્મરણે આજ.

યાદ છે મધુર સ્મિતે બંધ મુઠ્ઠીમાં હેતે ભરેલ ગુલાલ,
વિના રંગાય તન મારું રંગાયુ'તું મન કસુંબલ લાલ

એ યાદો તાજી થઈ કનડે કઈ દિલના ઝણકાવે તાર,
સ્મરણો માં વાવીને ગુલાબજળ કોઈ જણ મહેકે આજ.

બંઘ કરી બસ આંખ નિહાળું આજ હું એજ કલશોરી સાંજ,
ખુલ્લે આંખ તો મીઠી યાદોથી સંજોગી આંખો ની ભીનાશ.
રેખા

my favorite poetry video.

वो कहती है सुनो जाना, मोहब्बत मोम का घर है,
तपिश ये बदगुमानी की, कहीं पिघला ना दे इसको||

मैं कहता हूँ के जिस दिल में, ज़रा भी बदगुमानी हो,
वहां कुछ और हो तो हो, मोहब्बत हो नहीं सकती||

वो कहती है, "सदा ऐसे ही, क्या तुम मुझको चाहोगे?
कि मैं इसमें कमी बिलकुल ग़वारा कर नहीं सकती||"

मैं कहता हूँ "मोहब्बत क्या है, ये तुमने सिखाया है,
मुझे तुमसे मोहब्बत के, सिवा कुछ भी नहीं आता|"


वो कहती है जुदाई से बहुत डरता है मेरा दिल,
के ख़ुद को तुमसे हट कर देखना, मुमकिन नहीं है अब||


मैं कहता हूँ यही खद्से बहुत मुझको सताते हैं,
मगर सच है मोहब्बत में जुदाई साथ चलती है||


वो कहती है बताओ क्या, मेरे बिन जी सकोगे तुम?
मेरी बातें, मेरी यादें, मेरी आँखें भुला दोगे?

मैं कहता हूँ कभी इस बात पर सोचा नहीं मैंने,
अगर इक पल को भी सोचूं तो, सांसें रुकने लगती हैं||


वो कहती है तुम्हे मुझसे मोहब्बत इस क़दर क्यूँ है?
कि मैं इक आम से लड़की, तुम्हे क्यूँ ख़ास लगती हूँ?


मैं कहता हूँ कभी ख़ुद को, मेरी आँखों से तुम देखो,
मेरी दीवानगी क्यूँ है, ये ख़ुद ही जान जाओगी||

वो कहती है मुझे वारफ्तगी से देखते क्यूँ हो?
के मैं ख़ुद को बहुत ही कीमती महसूस करती हूँ||


मैं कहता हूँ मता-ए-जाँ, बहुत अनमोल होती है,
तुम्हें जब देखता हूँ, ज़िन्दगी महसूस करता हूँ||


वो कहती है मुझे अलफ़ाज़ के जुगुनू नहीं मिलते,
तुम्हें बतला सकूँ, दिल में, मेरे कितनी मोहब्बत है||


मैं कहता हूँ मोहब्बत तो निगाहों से छलकती है,
तुम्हारी ख़ामोशी मुझसे, तुम्हारी बात करती है||


वो कहती है बताओ ना, किसे खोने से डरते हो?
बताओ कौन है वो, जिसको ये मौसम बुलाते हैं?

मैं कहता हूँ ये मेरी शायरी है आइना दिल का,
ज़रा देखो बताओ क्या तुम्हें इसमें नज़र आया?


वो कहती है के आतिफ़ जी, बहुत बातें बनाते हो,
मगर सच है कि ये बातें बहुत ही शाद रखती हैं||

मैं कहता हूँ ये सब बातें, फ़साने इक बहाना हैं,
के पल कुछ जिंदगानी के, तुम्हारे साथ कट जायें||

फिर उसके बाद ख़ामोशी का, दिलकश रक्स होता है,

निगाहें बोलती हैं और लब खामोश रहते हैं|

બચપણ એટલે રંગીન શરારત

મીત્રો આજે બચપણ ની યાદો સાથે જોડાવાનુ મન થયુ છે..
બચપણ એક એવો મધુર સબ્દ જાણે કે જાણે સાકર નો કોઈ ટુકડો જીભ પર મુકાઈ ગયો.તેની ખાટી મીઠી યાદો જ્યારે પણ યાદ આવે એક મીઠી મુસ્કાન હોઠો પર ફેલાઈ જાય છે.
હુ તો આજે પણ જ્યારે પણ મારી બચપણની ગલીયો મા ઘુમવા જાઉ છુ તો તેની મીઠી યાદોની ખુશ્બુ થી ભાવુક બની જાઉ છુ.
જ્યારે મન ઉપર કોઈ જુની પુરાની યાદ દસ્તક કરે છે તો,મન સીધુ બચપણ ની ગલીયો મા પહોચી જાય છે,તેમાય ઊનાળા ની ગરમી અને બચપણ સીધો સબંધ ધરાવે છે.
યાદો ની દીવાર પર પહેલુ નિશાન ઉનળા નુ વેકેશન.
કેરીની મીઠી મહેક અને કોયલની મધુર ગુંજ.લખોટી અને ર્ંગીન કાચ ના ટૂકડાથી ભરાયેલ ખિસ્સા,ના કહેવાયેલ કામ પહેલા કરવાનો અજબ તરવરાટ.
બચપણ એટલે રંગીન શરારત અને ખીલ ખીલાટ હસતી જીંદગી,
બચપણ એટલે મહેકતુ ગુલાબનુ ફુલ,ચહેકતુ ઝરણા નુ સંગીત.
સાંજ પડતા ની સાથે ધાબાને ઠંડું કરવા પાણી ભરી ને રાખવુ તેમા છબછબીયા કરવા ...અને અગાસી ઠંડી થાય તે પહેલા તો બચપન તોફાને ચડતુ.
રાત્રે તારાઓ સાથે ની અજબ ગોસ્ઠી, માં-પાપા ની કેટલીય ટોક પછી સપના ભરવા મીંચાતી આંખો..
ક્યારેક દુરથી આવતો ઘૂવડ નો બીહામણૉ આવાજ ડરાવી દેતો અને યાદ આવી જતી ભુત-પ્રેત ની ડરાવની વાતો.પછી હંમેસ ની જેમ જય હનુમાન દાદા નુ સ્મરણ.આજે પણ જ્યારે યાદ કરીયે સ્મ્રુતી પટ પર બધાજ દ્રસ્યો જાણે એક ફિલ્મ ની રિલ ની જેમ તાજા થતા જાય છે.
આજના ટીવી પોગ્રામ જોતા યાદ આવી જાય છે તે દીવસો ના જુના જાણીતા દુરદર્સન ના માલગુડિ-ડેઝ ,રજની,રામાયણ . હમપાંચ, દેખભાઈ દેખ..શુ તમે આ ક્યારેય યાદ કરો છો ?
બસ એક સવાલ હંમેસા સતાવે છે..શુ આપણા બાળકો પાસે આવી કોઈ યાદો જીવંત રહેસે તેમની કાલ માટે? નાતો તેમની પાસે દાદાજી ની વાર્તાઓ છે,ના તે આંબલી પીપળી ની રમત ના સતોળીયુ ના રાત્રે ચમકતા અગાસી ના તારા.બસ તેમની આજ અને તેમની કાલ કમ્યુટર અને વિડીયો ગેમ વચ્ચે પુરાઈ ગઈ છે..અને આજ કારણે તેમની જીંદગી મા નીરસતા આવતી જાય છે..અને આજ કારણે હુ આજે પણ ક્યારેક મારા બાળકો સાથે તેમને મોનોપોલી ની ગેમ મુકાવી દાદીમા એ સીખવેલ સોગઠા રમી લઉ છુ.પણ આ બઘુ ક્યા સુધી..??
રેખા.

world Poetry Day

To day world Poetry Day...Thanks to bring me here.

हम जिन रास्ते को छोड़ आए थे कही दूर
चले आये आपका प्यार थामे पीछे पीछे...

कही एक कलाम हाथो में वसन्त ले आया
मेरे गीतों में उन्माद छाया धीरे धीरे ...

फैली नस नस में बनके लहू शब्दों की आभा
मेरी धमनियों में रक्तिम बह रहा होलै होलै...

चारो और खिलती गई उगते सूरज सी रोशनी
आने लगा कविता में भी निखार जरा जरा ..
रेखा ..

रेखा ..