એક માનો સંબંધ .

સંબંધે સંબંધે નવા રંગ બદલાય છે.
આ બધાજ થી પર,મીઠો એક માનો સંબંધ .
આ જોયાં કરું છું… અનુભવ્યા કરું છું
તે તો પળમાં કરતો પુલકિત, 
પળમાં આપણા અસ્તિત્વ ને યાદ કરાવતો,

મા સાથેનો સંબંઘ, 
અહી ના કોઈ ગણિત કામ આવે, ન દે કોઇ અનુભવ,
આ સંબંધોની એકજ વ્યાખ્યા નીતરતો નિર્વાજ પ્રેમ..
રેખા

લાગણીઓ થી ગમતા રહો

 

નોકીલા કાંટા હોય આસપાસ તો ચાલશે,
સાથ ગુલાબની મહેક મલે તો દિલને ગમે.
લાગણી નો દેખાવ ઓછો હશે તો ચાલશે,
મહી ઝાકળની ભીનાસ હોય તો દિલને ગમે.
હથેળીયે ઠંકાતી કાજળઘેરી આંખો તે ચાલશે,
હોઠોથી મધમીઠું સ્મિત સરે તો દિલને ગમે.
આ સાંજ ખુબસુરતી થી ના મઢાય તો ચાલશે,
મીઠી લાગણીઓ થી ગમતા રહો તો દિલને ગમે.
Rekha.

પાતાળમાં થી મોતી શોધનાર કેટલાય નીકળ્યા છે,
આ દીલના ઉંડાણ સુધી કોણ પહોચી સક્યુ છે.
ફુલો ને સાચવનાર માળી તો ઠેરઠેર પડ્યા છે,
ફુલોની ફેલાતી ખુસ્બુ ને કોણ પકડી સક્યુ છે.
ઉગતા જીવો ને ડામનાર સરેઆમ ભટકાય છે,
ઉગતા સુરજ ને સમય ને કોણ રોકી સક્યુ છે.
Rekha

ઝાકળના ટીપા જેવો ટપકે

ઝાકળના ટીપા જેવો થઈને ટપકે કોઈ,

ક્ષણભર માં થઈ હવા સંગ સરકે કોઈ.
પાંપણો નીચે આંસુ થઈ ઝળકે કોઈ,
યાદોમાં શુક્રનો તારો થઈ ચમકે કોઈ...

તારા સુધી પહોંચવુ અશક્ય તો નહોતુ.....
તારા માટેજ ચમકતા તારાને પ્રાર્થના કરી.

અચાનક ક્યાંથી વીજળી ની જેમ આંખો ચમકી,
કાજલ સજાવેલ આંખોથી રહી રહી કોઈ બુંદ ટપકી.
ઝળઝળિયા ભરેલ આંખો તને કઈ નહોતી ગમતી,

આજ રહી રહી એક બુંદ ભીની પાંપણો થી સરકી .

 

હવે જો તુ પાછો નહિ આવી શકો તો....
તારા ફોટોને બદસુરત થતા કેમ અટકાવશે ?
તેને પલળવાની આદત પડી ગઈ છે.
આ ગલી હવે યાદો ને નામ થઈ ગઈ છે,
ભૂલથી પણ ક્ષણભરનો સાથ આપી દે ...
રેખા

 

 

ये दुवाये हमारी

ना हुई सच आज वो तेरी मेरी कहानी,

ना रहा बाकी वक्त वो हँसी शाम पुरानी .

दिलाती अहेसास तनहाई का ये रुत सुहानी,

फिरभी हमें अज़ीज़ है हर निशानी तुम्हारी,

चाहे दर्द मिले या भर आये आखों में पानी.

सदा खुश रहो तुम बस ये दुवाये हमारी

रेखा

યાદ માં આજ કઈક

યાદ માં આજ કઈક ધીમું ધીમું ફરફરે છે
આંખથી આજ કઈક ધીરુ ધીરુ ઝરમરે છે

वो तेरी आखों के समंदर में उतर जाना ,रहे रहेकर याद आता है दिल को. वो बनके खुशबू जहन में बस जाना,पास ना होके भी बहोत रुलाता है बहोत.

વાદળ વરસે છે કે તું ?

સાવ અચાનક મૂશળધારે, ધોધમાર ને નવલખ ધારે,
આ વાદળ વરસે છે કે તું ?
ધરાની તરસે વાદળ વરસે, તારી તરસે હું,
મને તું વાદળ કહે તો શું?

ગેબને આરે આભ ઓવારે શ્યામલ શ્યામલ મેઘ ઘેરાયા,
કુંતલ કંઠે આવકારના પ્રીત-ગીત નભમાં લહેરાયા;
ઉત્કટ મિલનની પ્યાસ લઈને, આલિંગન અણમોલ દઈને
આ મનભર મેઘ મળે કે તું?
ધરાની તરસે વાદળ વરસે, તારી તરસે હું,
મને તું વાદળ કહે તો શું?

દાવા છોડી લ્હાવા લઈએ, ભીંજાઈને ભીંજાવા દઈએ,
આજ કશું ના કોઈને કહીએ, મોસમ છે તો વરસી રહીએ;
તરસતણાં ચલ ગીત ભૂલીને, વરસ હવે તું સાવ ખૂલીને,
હવે કોઈ પાગલ કહે તો શું?
ધરાની તરસે વાદળ વરસે, તારી તરસે હું,
મને તું વાદળ કહે તો શું?

-તુષાર શુક્લ